ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯೇ?

ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುವಿಗೆ ತನ್ನದೆಯಾದ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ಗುರು-ಹಿರಿಯರು ಗುರುಬ್ರಹ್ಮ ಗುರು ವಿಷ್ಣು ಗುರುದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರ ಗುರು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ತಸ್ಮೈಶ್ರೀ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಗುರುವಿನ ಗುಲಾಮನಾಗುವತನಕ ದೊರೆಯದು ಮುಕುತಿ ಎಂಬ ಮಾತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಗುರುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಗುರುವಿನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಿರುವ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ, ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಲಿತರು, ಸಮಾಜದ ಶೋಷಿತವರ್ಗ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಯುವುದೇ ಅಪರಾಧ ಎಂಬಂತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಮಗಾದ ಅವಮಾನಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಶೋಷಿತರಿಗೂ ಅಕ್ಷರಜ್ಞಾನ ನೀಡಿ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಬೆಳಕಿನಡೆಗೆ ತಂದ ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯದ ಧೃವತಾರೆ ಸಾವಿತ್ರಿಬಾಯಿ ಫುಲೆಯವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆ ಆಚರಣೆಯಾಗ ಬೇಕು ಎಂಬುದು ಶೋಷಿತರ ಆಸೆಯೂ ಕೂಡ ಆಗಿರಬಹದು. 

ಆದರೆ ಈ ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸ ಅರಿಯದ ಮನುವಾದಿಗಳು, ಶಿಕ್ಷಕರ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ಹೊರತು ಸಾವಿತ್ರಿ ಬಗ್ಗೆ ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿಯೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾಡಿದರೆ ಅದರ ಮೂಲ ಏನೆಂಬುದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯವೊ? ಅಥವಾ ಈಗಾಗಲೇ ಶಿಕ್ಷಕರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆಚರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಡಾ. ಸರ್ವಪಲ್ಲಿ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್‌ರ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಗೌರವ ಕಡಿಮಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆತಂಕವೋ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?

ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೂರ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಬಹುಜನರ ನೋವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ಜ್ಯೋತಿಭಾ ಫುಲೆ ದೇಶದ ಶೋಷಿತರ ಪ್ರಗತಿಗಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ‘ಅಸ್ತ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ್ಯದ ಜಿಲ್ಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆ ಯೊಂದು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ದಲಿತ ವಿರೋಧಿಗಳಿಗೆ ಸಿಂಹಸ್ವಪ್ನವಾದರು. 

ತಾನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ ವಿದ್ಯಾ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ಬರಬೇಕೇ ಎಂದು ಗೇಲಿ ಮಾಡಿ ಹೀಯಾಳಿಸಿದ ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ದೇಶದ ಮನುವಾದಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಗಟ್ಟಿ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿ ತಾನು ಕಟ್ಟಿದ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ತನ್ನ ಧರ್ಮ ಪತ್ನಿಯನ್ನೇ ಶಿಕ್ಷಕಿಯನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿ ವಿರೋಧಿಗಳಿಗೆ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು. 

ಜ್ಯೋತಿ ಭಾ ಫುಲೆಯವರ ದಿಟ್ಟ ಕ್ರಮ ಕಟ್ಟಾ ಮನುವಾದಿಗಳಿಗೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮನುವಾದಿಗಳು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಅವಮಾನಗಳನ್ನು ಬಹುಮಾನವೆಂದುಕೊಂಡ ಫುಲೆ, ಸಹಿಸದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ತನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯನ್ನೇ ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾಗಿ ಪಾಠ ಮಾಡಲು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿದರು. 

ಫುಲೆಯವರ ಮನದಾಳದ ನೋವು ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿ ಏನೆಂಬುದು ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ವೃತ್ತಿ ಒಳ್ಳೆಯದಾದರೂ ಕೂಡ ದಟ್ಟ ಕಾನನವಾಗಿತ್ತು. ಕಾನನದಲ್ಲಿ ಕೂನ ಉಳಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಶಪಥ ಮಾಡಿದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ಬರೀ ಅಪಮಾನಗಳ ಸರಮಾಲೆ.

ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಮನುವಾದಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪಲೇ ಇಲ್ಲ. ಮಾತ್ರೋಶ್ರೀ ಸಾವಿತ್ರಿ ಅವರು ಹೋಗುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಸಹಿಸದ ಕುತ್ಸಿತ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಅವಮಾನಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಸಗಣೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊಡೆದರು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಾತಾಯಿ, ಕುತ್ಸಿತ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಕೈ ಮೇಲಾದಾಗ ಮರಮರ ಮರಿಗಿದ್ದು ಇಲ್ಲದ್ದಿಲ್ಲ. ಇದ್ದ ಒಂದು ಸೀರೆಗೆ ಸಗಣೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನೇ ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ಜ್ಯೋತಿಭಾ ಫುಲೆಯವರ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತು.

ಇದ್ದ ಒಂದು ಸೀರೆಗೆ ದುಷ್ಟರು ಹೊಡೆದ ಸೆಗಣೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಗಂಡನಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಸೀರೆ ಮಾತ್ರ ಕೆಡುತ್ತೇ ಆದರೆ ನೀವು ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಬಾಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತೇ. ಕತ್ತಲೆ ಬದುಕು ಹಸನಾಗಬೇಕಾದರೆ ನೀನು ಹೋಗಿ ಪಾಠ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ ಫುಲೆಯವರು ಈ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜಾತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಬಲಿಷ್ಠರನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ದುರ್ಬಲರಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ಜ್ಞಾನ ನೀಡಿದ ಆ ತಾಯಿ ನಿಜವಾದ ಗುರುವಲ್ಲವೇ? 

ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾವಿತ್ರಿಬಾಯಿ ಫುಲೆಯವರನ್ನು ನೆನೆಯದಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯವಲ್ಲವೇ? ಒಂದಕ್ಷರ ಕಲಿಸಿದವರು ಗುರುವೆಂದು ಹೇಳುವ ಗಾದೆ ನಂಬುವ ನಾವುಗಳು, ಕಲಿಯಲು ಅರ್ಹರಲ್ಲ ಎಂದೇ ದೂರ ಇಟ್ಟಿದ ದುರ್ಬಲ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅಕ್ಷರ ಜ್ಞಾನ ನೀಡಿದ ಸಾವಿತ್ರಿ ಬಾಯಿ ಫುಲೆಯವರು ನಿಜವಾದ ಗುರುವಲ್ಲವೇ?

ಸಿದ್ದು ಸೇಡಿನ ರಾಜಕಾರಣ ಇತಿಹಾಸ ಕೆದಕಿ ಪಡೆದದ್ದು ಏನು?

ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಯುಪಿಎ ಅವಧಿ ಕೇವಲ ಒಂಭತ್ತು ತಿಂಗಳು ಇರುವಾಗಲೇ ಕೇಂದ್ರ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಉಪ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಅಧಿಸೂಚನೆ ಹೊರಡಿಸಿದೆ. ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಚುನಾವಣಾ ಸಮರಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಇದು ಅಗ್ನಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಉಪ ಚುನಾವಣೆ ಮುಂದಿನ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗೆ ದಿಕ್ಸೂಚಿ. 

ಕಳೆದ ಮೇನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸಾಧಿಸಿದ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲಿ ಮೈ ಮರೆಯುತ್ತಿ ರುವಾಗಲೇ ಧೂತ್ತನೆ ಚುನಾವಣೆ ಎದುರಾಗಿರುವುದು ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಪಾಲಿಗೆ ಅಗ್ನಿ ಪರೀಕ್ಷೆ.

ಯಾವುದೇ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆದರೂ ಕೂಡ ಆ ಪಕ್ಷದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವೇ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ಮೇಲೂ ಇದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಸಚಿವ ಸ್ಥಾನ ಸಿಗದೆ ಇರುವ ಪಕ್ಷ ನಿಷ್ಠ ಮುಖಂಡರು ಒಳಗೊಳಗೆ ಸಿದ್ದು ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟಿದೆ.
       ಹಲವು ನಾಯಕರು ಒಳಗೊಳಗೆ ಬುಸು ಗುಟ್ಟು ತ್ತಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಕೋಪ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ಆಂತರಿಕ ವಿಚಾರ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರು ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಒಕ್ಕಲಿಗ ಜಾತಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ದೂರದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಚ್‌ಡಿಕೆ ಆ ಜನಾಂಗದ ಸಮಾವೇಶವೊಂದರಲ್ಲಿ ಗುಡುಗುತ್ತಾರೆ.

ಫ್ಯೂಡಲ್ ನಾಯಕನಿಗೆ ಮಂಡಿಯೂರಿತೆ ಹೈಕಮಾಂಡ್

ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಾರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಕೊನೆಗೂ ಉತ್ತರ ದಕ್ಕಿದೆ. ಪಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿದ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ನಾಯಕ ಸಿಎಂ ರೇಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೊನೆವರೆಗೂ ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ ವಿಫಲರಾದ ಖರ್ಗೆಯವರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಕೈಕೊಡುವುದರ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಹಳೇ ಛಾಳಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ.

ಸಿ.ಎಂ. ರೇಸ್‌ನಲ್ಲಿsದ್ದ ಕೇಂದ್ರ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಚಿವ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಖರ್ಗೆ ಮತ್ತು ಕೆಪಿಸಿಸಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜಿ.ಪರಮೇಶ್ವರ್ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗಾದರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಗುರುತ್ತಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಮುದಾಯದ ಮಹದಾಸೆ ಹುಸಿಯಾಗಿದೆ. ದಲಿತ ಸಮುದಾಯ ಕಂಡಿದ್ದ ಕನಸು ನುಚ್ಚು ನೂರಾಗಿದೆ.

ಆ ಸಂದರ್ಭದ ರಾಜಕೀಯದ ಜಿದ್ದಾಜಿದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ದಲಿತ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ವಂಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಗುಡುಗು ಹಾಕುವ ಫ್ಯೂಡಲ್ ನಾಯಕರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಮಂಡಿಯೂರಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸೋತಿರುವುದು ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಖರ್ಗೆಯವರು ಅಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಎಐಸಿಸಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಎಂಬುದನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಸತತ 9 ಬಾರಿ ವಿಧಾನಸಭೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಪಕ್ಷ ನಿಷ್ಠ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡಿದ ಖರ್ಗೆಯವರಿಗೆ ಒಂದು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತಾನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದಂತ್ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಸೋನಿಯಾ ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಪಟ್ಟವನ್ನು ಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಣೆ ಹಾಕಿದರು ಎಂಬುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಹಿರಿಯಾಳುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ.

ಜಾತಿ ಮೀರಲು ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜವೇ ಅಡ್ಡಿ

ಜಾತಿವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಾಶವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಕನಸು ಕಂಡ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತವರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಹೆಸರು ಜ್ಯೋತಿಭಾ ಫುಲೆ, ಡಾ. ಬಾಬಾ ಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್‌ರದು. ಆದರೆ ಅವರ ಕನಸನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಆಧುನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವೂ ಇಂದು ಜಾತಿಯ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಆಧುನಿಕತೆ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಂದಿನ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಜಾತಿಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಪ್ರಭಲ ಜಾತಿಯ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ವಿವಿಗಳಿವೆ.

ಗುಲಬರ್ಗಾದ ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ದಲಿತರದೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ, ಮೈಸೂರು ವಿವಿ ಒಕ್ಕಲಿಗರಿಗೆ ಮೀಸಲಾದಂತಿದೆ. ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಕಡೆ ಆಯಾ ಜಾತಿ ಪ್ರಾಭಲ್ಯಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ವಿವಿಗಳು ಕೂಡ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಿವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ವಿವಿಗಳು ಜಾತಿಯ ಭೂತದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದ ಮೇಲೆ ಜಾತ್ಯತೀತ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಜಾಗತೀಕರಣದಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಅಪ್ಪಟ್ಟ ಸುಳ್ಳು, ಹಿಂದು ಧರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಂದರೆ ಜಾತಿ, ಮತ, ಪಂಥ ಉಚ್ಛ ನಿಚ ಬಡವ ಬಲ್ಲಿದ ಎಂಬದೇ ಆಗಿದೆ.

ಮಹಿಳಾ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಘೋಷಣೆ : ನಿಂತಿಲ್ಲ ಶೋಷಣೆ

ಅನಾದಿ ಕಾಲದಿಂದ ಬಂದ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಬೇಕಾ? ಅಥವಾ ಬಯಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾ?  ಎನ್ನುವ ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೂಡ ಇದ್ದಾರೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಏನೆಲ್ಲಾ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ ಸಾಧಿ ಸುತ್ತಿದಾರೆ ಎಂದರೂ ಅವರ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ನಿರ್ಮೂಲನೆಯಾಗಿವೆಯೇ? ಕೂಲಂಕುಷವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಹಿಳೆಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಂಥಹ ಬದಲಾವಣೆಯೇನೂ ಕಂಡು ಬರದೆ ಆಧುನಿಕ ಭಾರತದ ಮಹಿಳೆಯರು ದುರಂತಕ್ಕೆ ಕೊರಳೊಡ್ಡಿರುವ ನಿದರ್ಶನಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುತ್ತಲೇ ಇವೆ.
ಮಹಿಳೆ ಇಂದು ಮತದಾನದಂತಹ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕಾನೂನಿನ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಜಾಗೃತಳಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ದ್ಯೌರ್ಜನ್ಯ, ಹಿಂಸಾ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಜರುಗುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ಹಿಂಸೆಗಳು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ತಡೆಯಲು ದೌರ್ಜನ್ಯ ತಡೆ ಕಾಯ್ದೆ ಇದ್ದರೂ ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶ ಮಾತ್ರ ಗೌಣವೇ? 

ಗಾಂಧಿ ಕೊಂದ ಗೋಡ್ಸೆ ಓದಿದ್ದು ಎಲ್ಲಿ...

ಮೈಸೂರು ಹುಲಿ ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನ್ ವಿವಿಯನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ರಹೆಮಾನ್ ಖಾನ್ ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪರವಿರೋಧ ಚರ್ಚೆಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನಡೆದಿವೆ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪು ವಿವಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆ ಅದು ಉಗ್ರರ ತಾಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗತ್ತಿದೆ. ವಿವಿ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಹಿಂದೂಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಂದ ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ಈ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಾಧಾರಿತ ವಿವಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಿ ಆದರೆ ವಿವಿಗೆ ಟಿಪ್ಪು ಹೆಸರು ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಇವರು ಕೊಡುವ ಕಾರಣಗಳು ನೋಡಿದರೆ ವೀರ ಸೇನಾನಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನ್ ಒಬ್ಬ ಹಿಂದೂವಾಗಿದ್ದರೆ ಅವನೊಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಸೇನಾನಿ ಎಂದು ಜಂಭ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅದೇ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ವಿವಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಬೇಡ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ.
ಟಿಪ್ಪು ವಿವಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಟಿಪ್ಪುವಿನ ನೈಜ ಇತಿಹಾಸ ಅರಿತವರಲ್ಲ. ಇತಿಹಾಸ ಎಂದರೆ ಚಿದಾನಂದ ಮೂರ್ತಿ, ಎಸ್.ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪ ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕಗಳೆಂದೇ ಇವರು ಭಾವಿಸಿದಂತಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸು ತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಟಿಪ್ಪು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು ಎನ್ನುವ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಲ್ಲವೇ?

ಇತಿಹಾಸ ಮರೆತವರು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾರರು ಎಂಬ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ವಾಣಿಯಂತೆ ಪೂರ್ವಗ್ರಹ ಪೀಡಿತ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಸಂಶೋಧಕರು ಇತಿಹಾಸಕಾರರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸಂಶೋಧಕರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಜಾನಪದ ಸಂಗೀತ ಸಾಮ್ರಾಟ್ ಡಾ.ಬಾನಂದೂರು ಕೆಂಪಯ್ಯ

 ಧರ್ಮ, ಕಲೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ನೃತ್ಯ, ಮುಂತಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಸಾಧನೆಗೈದು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದ ನಾಡಿನ ಕೀರ್ತಿ ಪತಾಕೆಯನ್ನು ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ಹರಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಕವಿಗಳು ಕಲಾವಿದರು ಸಂಗೀತಗಾರರು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ನಾಡು ಇಂತಹ ಕೀರ್ತಿವಂತರಿಗೆ ವಾಸಸ್ಥಾನ, ಸಂಗೀತ ಕಲಾರತ್ನಗಳಿಗೆ ತವರು ಮನೆ.

ಕರ್ನಾಟಕ ಜಾನಪದ ಸಂಗೀತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅಪೂರ್ವ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ ನಾಡಿನ ಪ್ರಮುಖ ಜನಪದ ಸಂಗೀತ ಶ್ರೇಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಡಾ. ಬಾನಂದೂರು ಕೆಂಪಯ್ಯ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಂಪಯ್ಯನವರು ರಾಮನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬಿಡದಿ ಸಮೀಪದ ಬಾನಂದೂರಿನಲ್ಲಿ ವೆಂಕಯ್ಯ ಮತ್ತು ಹುಚ್ಚಮ್ಮ ದಂಪತಿಯ ಮಗನಾಗಿ ೧೯೫೧ರ ಜೂನ್ ೧೪ರಂದು ಜನಿಸಿದರು.
ಇವರದು ಜನಪದ ಗಾಯಕ ಮನೆತನ. ಇದು ಕೆಂಪಯ್ಯನವರಿಗೆ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಲು ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು. ಇವರ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ ಆರು ನಗಾರಿ ಬಾರಿಸುವ ಪರಿಣತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರಿಂದ ನಗಾರಿ ಸಿದ್ದಯ್ಯನೆಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾದವರು. ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಕಲಾವಿದರು ಜಾನಪದ ಸಂಗೀತವೆಂದರೆ ಬಿರುಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವ ಕಾಲವದು.
ಅದರಲ್ಲೇನಿದೆ ಆಡುವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನುಡಿಸುವ ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಅಳವಡಿಸಿದರಾಯ್ತು ಎಂದು ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಅಲೆದು ಜಾನಪದಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಸುಮಧುರ ಕಂಠದಿಂದ ಹಾಡಿ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಕಲಾರಸಿಕರನ್ನು ಮೋಡಿ ಮಾಡಿದ ಮಹಾನ್ ಸಂಗೀತಗಾರ.